نويسنده: لیلی ضیایی | موضوع: خاطرات تدريس, دبیران راهنمايي, دبیران ریاضی | تاريخ ارسال: ۱م مرداد ۱۳۸۵ | تعداد بازديد: 277 | تعداد نظرات: ۱ |

برخوردی جالب و دوست داشتنییه ضرب المثل فارسی هست که میگه (گهی پشت به زین .گهی زین به پشت ) امروز با یکی از همکاران به یه کلاسی رفته بودیم که از طرف بسیج خواهران برگزارمیشد.وقتی وارد شدیم/کلاس شروع شده بود. ما هم مثل بقیه مشغول گوش دادن به آموزشهایی که از طرف مربی و مدرس کلاس ایراد می شد بودیم که من متوجه نگاههای مربی مربوطه شدم و می دیدم که با نگاههای عمیق خودش مشغول جستجویی در ذهنش است و حتی بعضی لحظات یادش می رفت چی می خواست بگه. خلاصه کلاس تمام شد و من مشغول صحبت با همراهم بودم ( همون همکاری که باهام اومده بود نه گوشی موبایلم )خلاصه دیدم که خانم مربی به طرف من اومد و با اشتیاق هر چه تمامتر منو بغل کرد و گفت اینقدر دلم می خواست دوباره ببینمتون خانم ضیایی . منو میگی مات و مبهوت ایستاده بودم و گفتم ببخشید من شما را بجا نمیارم . خودش را معرفی کرد :یکی از دانش آموزان سال ۷۲ من بود وقتی من تو روستا خدمت می کردم.وقتی منم اونو شناختم. دوباره از نو ذوق زده روبوسی کرد . بعد از به یاد آوری /از دیگر بچه های کلاسشون سراغ گرفتم . از خودش پرسیدم .(الان دانشجو بود ). خلاصه صحنه ی جالبی بود و همین ضرب المثل برایم تداعی شد (گهی پشت به زین .گهی زین به پشت )یه مدت من به اون درس می گفتم .الان هم ایشون به من درس میده . دنیاست دیگه

۱ نظر پيرامون "برخوردی جالب و دوست داشتنی"

1. رحمان رجبی
   ۷م بهمن ۱۳۸۶ در ساعت ۲:۳۸ ق.ظ

   سلام امیدوارم همیشه پاینده باشید .
   به نظر من دنیا بسیار کوچیکه،ما وقتی تدریس می کنیم فکر می کنیم بچه ها همیشه همین قدر میمانند اما وقتی بچه های چند سال قبل را می بینیم تازه میفهمیم که گذر زمان چقدر تند است و زندگی چقدر کوتاه.

   [پاسخ]

نظرات كاربران سايت