نويسنده: عبدالحمید پهلوزاده | موضوع: خاطرات تدريس, دبیران راهنمايي, دبیران ریاضی | تاريخ ارسال: ۳۱م شهریور ۱۳۸۵ | تعداد بازديد: 630 | تعداد نظرات: ۰ |

سلام

نمی خوام همین اول بسم الله حالتون رو بگیرم اما یه خاطره است که فکرمی کنم بد نباشه بخونید:

چند سال پیش یه دانش آموزداشتم که هرچه تلاش کردم قضیه فیثاغورس رو دست کم با جملات فارسی بهش یاد بدم موفق نمی شدم آخرش مجبور شدم جریمش کنم ۱۰۰ بار شکل فارسی قضیه رو بنویسه اما جلسه ی بعد جریمه ها رو ننوشته بود من هم گفتم پس جریمه هات دوبرابر میشه به علاوه ی اینکه باید اونها رو شماره گذاری کنی.

جلسه ی بعد همه ی ۲۰۰ بار جریمه رو تحویل داد و درست همون روز گروه آموزشی به کلاسمون سر میزنه و از همون دانش آموز قضیه فیثاغورس رو میپرسه وتنها جوابی که دانش آموز داره سکوته!!!!!!!!!

واما:

چند روز پیش یکی از بچه های فامیل (کلاس دوم راهنمایی )از برادربزرگترش پرسید:

جواب ۳٫۵*۲ چند میشه؟ من پیش دستی کردم و گفتم خودت باید حساب کنی که روش حل یادت نره.

جواب داد: ولی ما معلممون گفته تا همین حد که به صورت ضرب بنویسید کافیه دیگه جواب نمی خواد. ما هم دیگه از بس حساب نکردیم یادمون رفته!؟؟؟؟؟؟

نظرات كاربران سايت