تبریک نوروز ۱۳۸۶ و پیشنهاد نامگذاری سال
خوشبختانه از پیشنهاد زیر استقبال خوبی شد و گویا بحث «ارزشیابی» بیشتر مورد نظر دوستان است. برای دوستانی که رو این موضوع متمرکز می شوند کتاب زیر بسیار مفید و راهگشا است:
ارزشیابی در خدمت آموزش
نوشته: خانم طاهره رستگار
انتشارات: منادی تربیت
—————————————————————————————-
با سلام و تبریک سال نو و نوروز ۱۳۸۶ خدمت تمامی دوستان عزیز و همکاران گرامی.
امیدوارم که همه ما در این وبلاگ گروهی با فراز و فرودهایی که در سال ۸۵ پشت سر گذاشتیم به سطح لازم از تجربیات کار گروهی رسیده باشیم و سال ۸۶ را با انگیزه مندی های جدید آغاز کنیم و رونق وبلاگ گروهی بیش از پیش شود. انشالله…
و اما …
لحظه تحویل سال نو پای تلویزیون نشسته بودم و بعد از اعلام تحویل سال سخنرانی آقای خامنه ای پخش شد و همانطور که می دانید یه چند سالی است که ایشان سال ها را به مناسبت های مختلف نامگذاری می کنند تا در آن سال به آن مطلب بیشتر پرداخته شود و … که خودتان واقفید.
یک لحظه به ذهنم رسید که ما هم می توانیم برای خودمان همین کار را انجام دهیم. بخصوص الان که تعداد نسبتا زیادی از همکاران وبلاگ، در ابتدای مسیر معلمی هستند و احتیاج فراوان به تجربه و مطالعه دارند.
یعنی ما هم بیاییم برای خودمان (هر معلم نزد خودش) از نیمه تابستان تا نیمه تابستان سال بعد را یک سال تحصیلی در نظر گرفته و آن را نامگذاری کند.
مثلاً: سال ارزشیابی / سال برنامه درسی یا طرح درس / سال حل تمرین / سال تکلیف شب / سال تدریس با روش فعال و طرح فعالیت / سال استفاده از ابزارهای آی تی و آی سی تی / و … و در آن سال به آن مورد بیشتر بپردازد.
مثلا در سال ارزشیابی کتب و مقالات معتبر در آن موضوع را مورد جستجو و مطالعه قرار دهد¼br> در طی سال ارزشیابی هایش را با دقت و وسواس خاص برگزار کند¼br> روی تک تک سوالاتش کار کند و آنها را با ملاک های طرح سوال اعم از دشواری، سادگی، جامع بودن و … بسنجد. (تا در پایان سال آرشیوی از سوالات استاندارد و کارشده بطور تخصصی داشته باشد)¼br> از هر آزمون بازخوردی به خودش و دانش آموزش بدهد
آزمون ها را بصورت یک زنجیر پیوسته به هم ببیند (نه اینکه هر آزمون را مستقل نگاه کند)
حتی جستجوهایش در اینترنت در طی آن یک سال حول ارزشیابی و موارد مربوطه باشد
و …
و چه بهتر که در کنفرانس های آموزش ریاضی که قصد ارائه مقاله دارد با تجربه تخصصی یکساله و روند مستمری که پشت سر گذاشته به ارائه مقاله تخصصی بپردازد. (چون لااقل به عنوان یک کارشناس و محققی که یکسال تمام به تجربیات علمی و عملی پرداخته است و روی یک موضوع خاص متمرکز شده است و از پخش کردن انرژی اش روی موضوع های متنوع جلوگیری کرده است می تواند اظهار نظر کند)
از نیمه تابستان شروع کند، زیرا:
تا قبل از آغاز تجربیات عملی و از همان شروع سال و همان اولین آزمون، تئوری های لازم را مطالعه کرده و با اصول کلی و چارچوب های کار آشنا شده باشد و به قول معرف حتی همان آزمون اول را هم از دست ندهد.
تا نیمه تابستان سال بعد ادامه دهد، زیرا:
تمام تجربیات خود را در طی یک ماه و نیمی که فرصت دارد مرتب و کلاسه بندی شده در آرشیو به نحوی قرار دهد که قابل استفاده برای سال های بعدی اش باشد و هرکار بدون جمع بندی دقیق و حساب شده ناقص است و نیز با تمام تجربیاتی که در طی آن سال تحصیلی بدست آورده است بتواند جستجوهای هدف دارتری را در اینترنت روی آن موضوع انجام دهد و روی ضعف هایی که در طی سال با آنها برخورد داشته است مطالعه و چاره اندیشی کند.
اکنون!
فقط یک نکته این وسط باقیست:
موضوعاتی که لازمست روی آنها متمرکز شویم. یعنی چگونه عوامل موثر در یک تدریس موفق را تقسیم بندی کنیم که اولا در حد امکان جامع باشد و تمام موضوعات را شامل شود و ثانیا موضوعات با هم تداخل و همپوشانی نداشته باشند.
در این مرحله از کار نظر همکاران برای تقسیم بندی موضوعات بسیار راهگشا و مفید می تواند باشد.
انشالله بعد از نظر دهی دوستان یک جمع بندی هم از این کار ارائه شود. (توسط خودم یا هر یک از همکاران محترم)
پیشنهادا عرض کنم که اگر توافقی در نامگذاری صورت گیرد و همه ما سال مشخصی را به نام واحدی نامگذاری کنیم در طی آن یکسال وبلاگ گروهی تماما حول آن موضوع خواهد چرخید و آرشیو بسیار مفید و غنی ای از نتایج تحقیقات همکاران حاصل می شود)
![[Valid RSS]](http://www.riazilog.com/wp-content/themes/SmileofMath/images/validrss.png "Validate my RSS feed")
۸م دی ۱۳۸۶ در ساعت ۱۱:۰۵ ب.ظ
با سلا م وخسته نبا شید به نظر من تدریس موفق توسط همکاران موفق در گذشته وحال بررسی شده ودراختیار عموم همکاران قرار گیرد گام بزرگی خواهد بود.
[Reply]